Onlangs kreeg ik een foto toegestuurd naar de praktijk van Hond. Ja, de knuffel is een hond, maar hond heet ook Hond. De naam van hond is Hond. Nou goed, Hond zijn hoofd bungelde los van de rest van het lijfje en in dat lijfje zelf waren ook de nodige scheuren te vinden.

Toen Hond werd aangemeld en ook later bij het afleveren was de nodige verbazing te bespeuren bij de eigenaar. Ik gaf aan dat ik dacht wel een paar dagen nodig te hebben voor Hond, en dat ik spoedig iets meer uitsluitsel zou geven. En dat was inderdaad zo gepiept, die update. Na een grondige inspectie kon ik bevestigen dat hond wel een paar dagen in en uit de lappenmand zou gaan. Letterlijk.

Hond is zeker 35 jaar oud, en hoewel de meeste streken zijn verloren, zijn nog lang niet alle haren verloren gegaan. Ze voelen wel ruw en stroef aan, tussen de losse naden door. Werk aan de winkel dus.

Eerst is Hond met de grootste zorg en precisie uit elkaar gehaald en is de ruwe vacht voorzichtig met de hand geweekt en gewassen.

Ondertussen kan ik dan de juiste garen voor hechtingen en reparaties bij elkaar zoeken. Wanneer dan de vacht weer schoon is en op sommige plekken zelfs bijna als nieuw voelt is het tijd om alle delen weer aan elkaar te zetten, net zo lang totdat Hond zijn lijf eindelijk weer is verenigd met zijn hoofd.

Tijdens het hele proces is Hond ook voorzien van nieuwe vulling, zodat ‘ie ook de komende 35 jaar er weer stralend en knuffelend tegenaan kan.

Liefs Mama Poppendokter