Soms kan een behandeling niet wachten, omdat de vulling eruit loopt of de nek nog maar met 1 draadje vast zit. Hieronder vind je praktische tips bij veel voorkomende kwaaltjes die je zelf (tijdelijk) kunt verzachten, terwijl je dierbare knuffelvriend op de wachtlijst staat.

1. Kleine gaatjes

Ontstaan er kleine gaatjes langs de naden of gewoon zomaar midden op zijn vacht, en voelt de stof er omheen nog stevig? (Is de hele stof broos of erg dun geworden, lees dan hieronder verder bij nr 3. Kwetsbare stof)

Wel doen: gebruik naald en draad om het gaatje voorzichtig (tijdelijk) te hechten. Je kunt dit doen met garen in dezelfde of juist een contrasterende kleur. Ook kun je je knuffel een (poppen)truitje of (baby)sokjes aan doen, om de beschadigde delen extra te beschermen en zo verdere schade te minimaliseren.
Niet doen: lijm of nietjes gebruiken om de gaatjes te dichten. Ook ducttape of pleisters zijn geen goed idee.

2. Grote gaten

Zijn die kleine gaatjes inmiddels groter geworden en loopt de vulling er uit? Dan is het gat met enkel naald en draad hechten vaak niet genoeg.

Wel doen: gebruik een lapje stof (bijv. van een shirt wat je niet meer draagt) om het gat ruim te bedekken en maak dit met naald en draad rondom vast. Ook kun je je knuffel een (poppen)truitje of (baby)sokjes aan doen, om de beschadigde delen extra te beschermen en zo verdere schade te minimaliseren.
Niet doen: met enkel naald en draad proberen het grote gat te dichten, of te lijmen of nieten. Ook ducttape of pleisters zijn geen goed idee.

3. Kwetsbare stof (uv schade of flinterdunne versleten stof die blijft scheuren)

Is de stof met de tijd zo broos geworden dat hij blijft scheuren, als je er alleen al naar kijkt? Dan is een flufftransfusie vaak de beste oplossing. Maar voor de tussentijd:

Wel doen: leg je knuffel op een veilige plek, liefst niet in direct zonlicht, dat tast de (al kwetsbare) vezels namelijk ongemerkt verder aan. Ook kun je je knuffel een (poppen)truitje of (baby)sokjes aan doen, om de beschadigde delen extra te beschermen en zo verdere schade te minimaliseren.
Niet doen: met naald en draad proberen de scheuren te dichten, zo trek je de kwetsbare stof vaak verder stuk, wat het herstel later lastiger maakt. Ook ducttape of pleisters zijn geen goed idee.

4. Loszittende ledematen

Hangt er een oor los, of zit het hoofd nog maar met een paar draadjes vast? Of het nou door een enthousiaste hond komt of de veelheid aan knuffels, loszittende ledematen zijn meestal goed te herstellen.

Wel doen: met naald en draad kun je een losse arm (tijdelijk) vastzetten. Of bewaar het losse deel op een veilige plek tot de knuffel aan de beurt is bij de poppendokter praktijk.
Niet doen: lijm of nietjes gebruiken om de schade te herstellen. Ook ducttape of pleisters zijn geen goed idee.

5. Loszittende ogen en neuzen (harde onderdelen)

Losgeraakte plastic ogen of neuzen zijn een precies werkje om te herstellen, of vervangen. Vaak moet de knuffel open gemaakt om er goed bij te kunnen.

Wel doen: Bewaar de losse onderdelen op een veilige plek (in een zakje) tot de knuffel aan de beurt is bij de poppendokter praktijk.
Niet doen: lijm gebruiken om de schade te herstellen, dat maakt herstel later lastiger. Ook ducttape of pleisters zijn geen goed idee.

Waarom geen lijm?

Omdat lijm en stof niet elkaars vrienden zijn. Lijm wordt hard, trekt in de vezels, waardoor je er niet meer met een naald doorheen kunt. De enige optie is dan vaak om de stof te vervangen. Sóms kun je met veel geduld overtollige lijm uit de vacht krabben, maar liever voorkomen dan genezen! Ook ducktape of pleisters zijn geen goed idee. De lijmresten in de vacht blijven plakkerig en lastig schoon te maken. Nietjes gebruiken om je knuffel te repareren is ook geen goed plan. Scherpe puntjes of losrakende nietjes vind je waarschijnlijk liever niet in je bed terug.

Zelf aan de slag met naald en draad? Maar hoe doe ik dat?!

Wat heb je nodig:
– Stevig garen (ik werk graag met Gütermann Super Sterk Garen)
– Naald met een scherpe punt
– Schaar
– Eventueel een lapje stof ter versteviging

Neem maximaal een armlengte garen, haal deze door het oog van de naald, pak de uiteindes bij elkaar en leg er een knoopje in.

Laddersteek (onzichtbaar)
Begin en eindig een cm naast het gat en zorg dat je niet te dicht op de rand naait.
Laat de naald elke keer van de ene kant van het gat, naar de andere kant ‘oversteken’. Laat de naald een paar mm verderop naar buiten komen. Je ziet dan de ’tredes’ van de ladder ontstaan.
Trek het garen elke paar cm zachtjes aan (niet pas op het eind!) zodat de stofdelen bij elkaar aansluiten en je ziet er (bijna) niks meer van!
Als je voorbij het gat bent, leg een knoopje in het garen, steek de naald op dezelfde plek weer terug en een paar cm verderop naar buiten.
Daar knip je het garen pas af. Als je het garen te dicht op het knoopje afknipt heb je kans dat het los raakt.

Overhandse steek (eenvoudiger)
Klinkt dat allemaal veel te ingewikkeld? Probeer dan deze manier. In plaats van elke keer aan de overkant insteken, haal je bij de overhandse steek de naald elke keer vanaf dezelfde kant door beide lagen stof. De steek is daardoor niet onzichtbaar, maar wel effectief!

Kijk ook even het filmpje op Youtube.